Mapa zachowań zawodników część I



Opublikowano przez
Maciej Mateńko
12 luty 21
No comments

Aby odnieść sukces w piłce nożnej, należy zminimalizować rolę przypadku. Im więcej rzeczy będziemy w stanie przewidzieć i zaplanować, a następnie wprowadzić w życie, tym większą będziemy mieć szansę na odniesienie zwycięstwa.

Bardzo ważną rzeczą, do której trenerzy przywiązują coraz większą wagę, jest rozumienie gry. Chcąc pomóc swoim podopiecznym w tym aspekcie, stworzyłem MAPĘ ZACHOWAŃ ZAWODNIKÓW W POSZCZEGÓLNYCH STREFACH I SEKTORACH BOISKA. Chciałem, aby dostali ode mnie jasny i czytelny przekaz, łatwy do zapamiętania. Większość ludzi to tzw. „wzrokowcy”, więc mapa musiała być przejrzysta i nie mogło znajdować się w niej zbyt wiele informacji.

Boisko zostało podzielone na strefy i sektory, w których zachowania zawodników są bardzo różne, a przy tym istotne dla skutecznego prowadzenia rywalizacji sportowej. Oczywiście niezwykle ważny jest przekaz i wytłumaczenie wychowankom, dlaczego w danym miejscu na boisku należy reagować w taki, a nie inny sposób. 

Chciałbym podzielić się z Wami moimi obserwacjami, które w pracy z zespołami okazały się niezwykle skuteczne.

Miłego czytania 🙂

STREFA NISKA

I. Obrona strefowa

W polu karnym oraz w obszarze przed nim (do około 25 metrów przed bramką) obowiązują zasady obrony strefowej, czyli:

ustawianie „trójkątów asekuracji”, gdy piłka znajduje się w środkowym sektorze boiska,

gdy piłka znajduje się w bocznych sektorach boiska – zawodnik z pozycji 2 lub 3 doskakuje do przeciwnika w swoim sektorze, a pozostali obrońcy zabezpieczają „światło bramki”.

II.  Zakaz gry faul

W bocznych sektorach boiska, w pobliżu pola karnego wprowadziłem zakaz gry faul. Należy tam oczywiście przeszkadzać przeciwnikowi i dążyć do odbioru piłki, starając się jednak robić to w taki sposób, aby uniknąć faulu. Przeciwnik znajdujący się z piłką w bocznym sektorze boiska z reguły stara się ją dośrodkować w pole karne.

✓ Prawdopodobieństwo zdobycia bramki w ten sposób jest stosunkowo niewielkie, ponieważ:

przeciwnik musi wykonać dośrodkowanie w biegu,

jest pod presją wywieraną przez obrońcę,

w polu karnym drużyna broniąca posiada z reguły przewagę liczebną (zwykle proporcje wyglądają tak, że w szesnastce znajduje się od trzech do pięciu zawodników broniących i od jednego do trzech zawodników atakujących),

drużyna broniąca posiada w polu karnym atuty w postaci środkowych obrońców (z reguły są to najwyżsi zawodnicy, dobrze grający głową) i bramkarza, mogącego wykorzystać zasięg rąk.

✓ W przypadku faulu w bocznym sektorze boiska w okolicach pola karnego, prawdopodobieństwo utraty bramki jest dużo wyższe, ponieważ:

rzut wolny wykonywać będzie zawodnik najlepiej egzekwujący stałe fragmenty gry w drużynie przeciwnika,

dośrodkowanie wykonane będzie z piłki stojącej i bez presji atakującego przeciwnika,

w polu karnym znajdzie się więcej przeciwników niż podczas dośrodkowania z gry (liczba atakujących wzrośnie do pięciu – siedmiu zawodników),

wśród atakujących w polu karnym znajdą się zawodnicy najlepiej grający głową i mający najlepsze warunki fizyczne (w większości przypadków będą to wysocy środkowi obrońcy, co podczas dośrodkowania piłki z gry jest z kolei mało prawdopodobne),

interwencja bramkarza jest utrudniona ze względu na dużą liczbę zawodników znajdujących się w polu karnym.

Podczas meczów boczny obrońca niekiedy fauluje przeciwnika w bocznym sektorze boiska, gdy ten znajduje się tyłem do atakowanej bramki i zagrożenie z jego strony jest znikome. W momencie popełnienia takiego przewinienia sytuacja ulega zmianie i możliwość utraty bramki staje się dużo większa.

Po wprowadzeniu wyżej opisanej zasady w prowadzonych przeze mnie zespołach, udało się niemal całkowicie wyeliminować „niepotrzebne” faule, co z pewnością wpłynęło na liczbę groźnych sytuacji pod naszą bramką, a w konsekwencji na mniejszą liczbę straconych goli.

MAPA ZACHOWAŃ ZAWODNIKÓW W POSZCZEGÓLNYCH STREFACH I SEKTORACH BOISKA